අද තෝරාගත් ගීය සදහම් සයුරෙන් ගත්ත දේශන ඇසුරින් ලියන ලද ගීතයක්.මොකාද චිත්රපටයට අදාළ ලෙසම මේ ගීතය ථේර ගාථා වල අංගුලිමාල මහ රහතන් වහන්සේ වදාළ ගාථා වල අභාෂය ලැබී ඇති බව අපට සිතන්න පුලුවන්.මොකද අංගුලිමාල මහරහතන් වහන්සේ කියන්නේම පුදුම ඉවසීමක්,නැගී සිටීමක් තිබු උත්තමයෙක්.උන්වහන්සේ ඒ බුදුරජාණන් වහන්සේ ඇසුරු කිරිමෙන්,සරණ යැමෙන් ලැබෙන වාසිය හොදටම දන්නවා.ඒ ජිවිත කතාව ලියපු කෙනානම් දැනගෙන ඉන්න ඇති නමුත් කියන රසවිදින අයනම් ඒක දන්නවාද දන්නේ නෑ.
විජය භාත් නිර්මාණය කළ, අනිල් බිස්වාන් සංගීත නිර්මාණය කල අංගුලිමාල් කියන හිංදි චිත්රපටය සිංහල දෙබස් ගන්වමින් අංගුලිමාල නමින් 1962 පමණ මෙරට තිරගතවෙද්දි ඒ චිත්රපටය වෙනුවෙන් කරුණාරත්න අබේසේකර ශූරීහු ලියන ලද අල්හාජ් මොමොහිදීන් බෙග් එසේත් නැතිනම් බෙග් මාස්ටර් විසින් ඉන්දියාවේ ශබ්දාගාරයකදි මුලින්ම ගායනා කරන ලද දිගු ගීතයක් වන ඔබේ රාගී මන කැළබේදෝ කියන ගීයයි තමයි අද තෝරාගැනීම.
එහෙනම් අපි ගී පද එකින් එක තේරෙන විදිහට අරුත විමසා බලමු...
මුලින්ම ගීය ආරම්භ කරනු ලබන්නේ තිසරණ සරණ යෑම සදහා බෞද්ධ අපි කියනු ලබන සරණාගමනයයි. එනම්
බුද්ධං සරණං ගච්ඡාමී
ධම්මං සරණං ගච්ඡාමී
සංඝං සරණං ගච්ඡාමී
ධම්මං සරණං ගච්ඡාමී
සංඝං සරණං ගච්ඡාමී
යන්නයි.ඊලඟට මෙහි කියනු ලබන්නේ රාගයෙන් මත් වෙලා මනස කැළබී තියෙන වෙලාවක, කෙලෙස් සැඩපහරින් නැහැවිලා වැසී ගිහින් ඉන්න වෙලාවට, එහෙම නැත්තම් පිවිතුරු හදවත (සිත) පෑරිලා ගිහින්නම් ඒ උතුම් සම්බුදු සරණය පවසන්න, සිහිකරගන්න කියන එක.මේ ගීතයට සද්ධර්මය තුල සදහන් වෙන කෙලෙස් ඕඝය කියන වචනය එලෙසින්ම යොදාගෙන තියෙනවා කියන්නේ පද රචකයා සදහම් දැනුමින් පෝෂණය වෙලා කියන එකට සාධකයක්මයි.
ඔබෙ රාගී මන කැලඹේ දෝ
ක්ලේශය ඕගයෙ නෑවේදෝ
ඔබෙ රාගී මන කැලඹේ දෝ
පිවිතුරු හදවත පෑරේ දෝ
එම විට පවසනු මුවින් ඔබේ
බුද්ධං සරණං ගච්ඡාමී
එම විට පවසනු මුවින් ඔබේ
බුද්ධං සරණං ගච්ඡාමී
නැවතත් මුලින් කිවු තිසරණය කියන රචකයා ඊලග පද තුලින් තවදුරටත් ඒ සම්බුදු හිමි සිහිකරගත යුතු අවස්ථා පෙන්වා දෙයි. මෛත්රිය, කාරුණාව කියන ගුණදහම් දුෂණයට ලක්වී විනාශ වෙලා ක්රෝධය, ඊර්ෂ්යාව වැනි වූ දුර්ගුණ පෝෂණය වෙලා වැඩි දියුණුවෙලා, මිනිසුන් තිරිසන් සතුන් සේ අපව පීඩාවට පත් කරන වෙලාවටත්, විෂඝෝර සර්පයන් වගේ මිනිස්සු මිතුරන් වගෙ වෙස්වලාගෙන එනවනම් ඒ වෙලාවටත් ඒ සම්බුදු සමිදුන් සිහිපත් කරන ලෙස රචකයා මතකයට නංවාලීමට උත්සහ ගන්නේ ධර්මා දේශනයක් කියා දෙන ලෙසින් ය... එලෙස කියන රචකය නැවත් තෙරුවන් සරණ යෑම සිහිපත් කර දෙයි.
මෛත්රී කරුණා දූෂිත වී
ක්රෝධය ඊර්ශ්යා පෝෂිත වී
හිංසා පීඩා දේවිදෝ
මිනිසා තිරිසන් වේවීදෝ
ඝෝර විසැති නයි පොළඟුන් වන්
මිනිසුන් මිතුරු වෙසින් ඒ නම්
ක්රෝධය ඊර්ශ්යා පෝෂිත වී
හිංසා පීඩා දේවිදෝ
මිනිසා තිරිසන් වේවීදෝ
ඝෝර විසැති නයි පොළඟුන් වන්
මිනිසුන් මිතුරු වෙසින් ඒ නම්
එම විට පවසනු මුවින් ඔබේ
බුද්ධං සරණං ගච්ඡාමී
එම විට පවසනු මුවින් ඔබේ
බුද්ධං සරණං ගච්ඡාමී
ඊලඟ පද කොටස තුලද රචකයා සම්බුදු රජාණන් වහන්සේ සිහිකරගත යුතු අවස්ථාවක් කියා දේ. දුක් බරින් වේදනා විදින්න සිදුවෙන, සත්ය වැසි වැනසි ගොස්, නිර්මල පිවිතුරු ජිවිතය එසේ නැතිනම් තමන්ගේ චරිතවත් බව, පිනැති බව පව් වලින්, බොරුවෙන් විනාශ වී කෙලෙසයිද, අගතියෙන්, අයුක්තිය තුලින් යුක්තිය විනාශ වී තමන්ගේ ජීවිතය අවසනට ලං වේද ඒ වෙලාවට බුදුරජාණන් වහන්සේ සිහිකොට ඒ බුදුහිමි සරණ යන ලෙස රචකයා අපට ලොකු වටිනා පණිවිඩයක් ලබා දේ.
දුක් බරිනී මිරිකී යාදෝ
සත්යය ලෝකේ වැනසී යාදෝ
නිර්මල පිවිතුරු චරිතෙ ඔබේ
පවිටෙන් බොරුවෙන් කෙලෙසාදෝ
අගතිය යුක්තී මාරුතයේ
ප්රාණෙ ඔබේ දෙදරා යාදෝ
ඉන් පසුව කොටසේදී කන්තා ගායනයක් ගීතයට එකතු වේ.එය ගයන්නේ ලතා වල්පොල මහත්මිය බවයි සදහන් වෙන්නේ.එහිදි ලොව තනිව සිටින තමන්ගේ සිතෙහි පවතින ශෝක දුක් කිව හැකි කෙනෙක් නැති බවද, දයාව නැති සිතුවිලි වලින් මිනිසාගෙ හිත පිරුණු බවත් පෙන්වා දෙන රචකයා නැවත සම්බුදු සමිදුන් සිහිකළ යුතු අවස්ථාවක් පෙන්වා දේ. එනම් දයාව කරුණාව නැතිවෙලා ගිහින් නිර්දායාව ලෝකයේ රජවී මුලාවට පත් වූ මිනිසා ආගම සහ ධර්මය කෙලෙසා දමන බව කියා දී සත්ය බලය විනාශ වී ඇති බව කියන්නේ සත්ය බලය බිද වළදමා ඇති බව කියමිනි.මේ සියල්ල අවසන ශ්රද්ධාව, බැති සිත මිනිසුන් තුලින් ඉවත් වී ඇති බවත් ඒ සියල්ල දකිද්දී පවා සිහිකළ යුතු වන්නේ, පැවසිය යුතු වන්නේ බුදුහිමි සරණ යෑම බව කියා දේ..
කාට කියමී මගේ ශෝක අඳෝනා
ලෝකේ තනිවුන මේ ලෝවේ
මිනිසා හදෙහී නිර්දය සංදා
නිර්දය භාවය ලෝ රජ වී
දයා ගුණේ වී අන්තර්ධාන්
මෝහෙන් මත් වීලා මිනිසා
ආගම හා ධර්මේ කෙලෙසා
සත්ය බලේ බිඳ වලලාදෝ
ශ්රද්ධා භක්තිය දෙදරා දෝ
ඊලඟ පද කොටස තුලද රචකයා සම්බුදු රජාණන් වහන්සේ සිහිකරගත යුතු අවස්ථාවක් කියා දේ. දුක් බරින් වේදනා විදින්න සිදුවෙන, සත්ය වැසි වැනසි ගොස්, නිර්මල පිවිතුරු ජිවිතය එසේ නැතිනම් තමන්ගේ චරිතවත් බව, පිනැති බව පව් වලින්, බොරුවෙන් විනාශ වී කෙලෙසයිද, අගතියෙන්, අයුක්තිය තුලින් යුක්තිය විනාශ වී තමන්ගේ ජීවිතය අවසනට ලං වේද ඒ වෙලාවට බුදුරජාණන් වහන්සේ සිහිකොට ඒ බුදුහිමි සරණ යන ලෙස රචකයා අපට ලොකු වටිනා පණිවිඩයක් ලබා දේ.
දුක් බරිනී මිරිකී යාදෝ
සත්යය ලෝකේ වැනසී යාදෝ
නිර්මල පිවිතුරු චරිතෙ ඔබේ
පවිටෙන් බොරුවෙන් කෙලෙසාදෝ
අගතිය යුක්තී මාරුතයේ
ප්රාණෙ ඔබේ දෙදරා යාදෝ
එම විට පවසනු මුවින් ඔබේ
බුද්ධං සරණං ගච්ඡාමී
එම විට පවසනු මුවින් ඔබේ
බුද්ධං සරණං ගච්ඡාමී
ඉන් පසුව කොටසේදී කන්තා ගායනයක් ගීතයට එකතු වේ.එය ගයන්නේ ලතා වල්පොල මහත්මිය බවයි සදහන් වෙන්නේ.එහිදි ලොව තනිව සිටින තමන්ගේ සිතෙහි පවතින ශෝක දුක් කිව හැකි කෙනෙක් නැති බවද, දයාව නැති සිතුවිලි වලින් මිනිසාගෙ හිත පිරුණු බවත් පෙන්වා දෙන රචකයා නැවත සම්බුදු සමිදුන් සිහිකළ යුතු අවස්ථාවක් පෙන්වා දේ. එනම් දයාව කරුණාව නැතිවෙලා ගිහින් නිර්දායාව ලෝකයේ රජවී මුලාවට පත් වූ මිනිසා ආගම සහ ධර්මය කෙලෙසා දමන බව කියා දී සත්ය බලය විනාශ වී ඇති බව කියන්නේ සත්ය බලය බිද වළදමා ඇති බව කියමිනි.මේ සියල්ල අවසන ශ්රද්ධාව, බැති සිත මිනිසුන් තුලින් ඉවත් වී ඇති බවත් ඒ සියල්ල දකිද්දී පවා සිහිකළ යුතු වන්නේ, පැවසිය යුතු වන්නේ බුදුහිමි සරණ යෑම බව කියා දේ..
ලෝකේ තනිවුන මේ ලෝවේ
මිනිසා හදෙහී නිර්දය සංදා
නිර්දය භාවය ලෝ රජ වී
දයා ගුණේ වී අන්තර්ධාන්
මෝහෙන් මත් වීලා මිනිසා
ආගම හා ධර්මේ කෙලෙසා
සත්ය බලේ බිඳ වලලාදෝ
ශ්රද්ධා භක්තිය දෙදරා දෝ
එම විට පවසනු මුවින් ඔබේ
බුද්ධං සරණං ගච්ඡාමී
එම විට පවසනු මුවින් ඔබේ
බුද්ධං සරණං ගච්ඡාමී
ඉන් පසුද ලෝකයේ වෙනස් වීම, ගුණ දහම් හිඟ වීමද ගැන සිහිකරමින් ජිවිතයේ යථාර්ථය පෙන්වමින් ඒ සියල්ල මැදද සම්බුදු සමිදුන් සරණ යෑම පෙන්වා දේ.
ප්රේමය ලොවෙන් වැනසිලා යද්දී වෛරයෙ ගිනිදැල් මතුවෙමින් ඇති බවත් මව දරුවා හට එනම් තම පුතුට සෙනෙහස පාන විට පදා පුතු විසින් මවට අසිපත ඔසවමින් මරණය ලඟා කර දිය හැකි අයුරු පෙන්වයි. එම පද තුළ පෞද්ගලිකව මා දකින්නේ ස්වභාවදහමට මිනිසුන් විසින් කරනු ලබන කෙනෙහෙලිකම් විනාශයන් පෙන්වා දීමක් ලෙසයි. එය ඊලඟ පද කොටස තුලින්ද පෙන්වන බව මාගේ හැගීමයි. එනම් පොළොව ධරණි මාතාව කම්පා වීමත්, ගුවන අහස් කුස ගුගුරවා යෑමත් රචකයා සිහිපත් කරන්නේ ඒ ස්වභාවදහමට කරනු ලබන විනාශයන්ට්ටට ස්වභාවදහමින් පෙරලා ලැබෙන දේ ගැනයි. ඒ සියල්ල දුටු විට පවා අපට බුදුරජාණන් වහන්සේ සරණ යෑම කල යුතු බවට රචකයා අපට කියයි.
ප්රේමය ලෝකේ යා ද නැසී
ප්රේමය ලෝකේ යා ද නැසී
වෛර ගිනි ඇවිලේ ද දැඩී
මාතා ස්නේහේ පායා ඇති
තම පුතු අසිපත පාවී දෝ
ධරණීතල කම්පා වේදෝ
ගගනෝදර ගුගුරා යාදෝ
ඉන් පසුද ලෝකයේ වෙනස් වීම, ගුණ දහම් හිඟ වීමද ගැන සිහිකරමින් ජිවිතයේ යථාර්ථය පෙන්වමින් ඒ සියල්ල මැදද සම්බුදු සමිදුන් සරණ යෑම පෙන්වා දේ.
ප්රේමය ලොවෙන් වැනසිලා යද්දී වෛරයෙ ගිනිදැල් මතුවෙමින් ඇති බවත් මව දරුවා හට එනම් තම පුතුට සෙනෙහස පාන විට පදා පුතු විසින් මවට අසිපත ඔසවමින් මරණය ලඟා කර දිය හැකි අයුරු පෙන්වයි. එම පද තුළ පෞද්ගලිකව මා දකින්නේ ස්වභාවදහමට මිනිසුන් විසින් කරනු ලබන කෙනෙහෙලිකම් විනාශයන් පෙන්වා දීමක් ලෙසයි. එය ඊලඟ පද කොටස තුලින්ද පෙන්වන බව මාගේ හැගීමයි. එනම් පොළොව ධරණි මාතාව කම්පා වීමත්, ගුවන අහස් කුස ගුගුරවා යෑමත් රචකයා සිහිපත් කරන්නේ ඒ ස්වභාවදහමට කරනු ලබන විනාශයන්ට්ටට ස්වභාවදහමින් පෙරලා ලැබෙන දේ ගැනයි. ඒ සියල්ල දුටු විට පවා අපට බුදුරජාණන් වහන්සේ සරණ යෑම කල යුතු බවට රචකයා අපට කියයි.
ප්රේමය ලෝකේ යා ද නැසී
ප්රේමය ලෝකේ යා ද නැසී
වෛර ගිනි ඇවිලේ ද දැඩී
මාතා ස්නේහේ පායා ඇති
තම පුතු අසිපත පාවී දෝ
ධරණීතල කම්පා වේදෝ
ගගනෝදර ගුගුරා යාදෝ
එම විට පවසනු මුවින් ඔබේ
බුද්ධං සරණං ගච්ඡාමී
එම විට පවසනු මුවින් ඔබේ
බුද්ධං සරණං ගච්ඡාමී
ගීතයේ අවසාන කොටසින් සම්බුදු සමිදුන්ගේ ගුණ ගායනයක් කියාදෙනු ලබයි.ඒ සම්මා සම්බුදු රජාණන් වහන්සේ ලෝක ජනතාවගේ කෙලෙස්බර ව්යාකූල සිත්වල ඇති අන්ධකාරය ඉවත් කර සෞම්ය කිරණ වලින් ලෝකයාගේ සිත් ආලෝකමත් කරන ලද අතර අමා ශාන්තියෙන් සෙවනැල්ල තුළින් සහ ප්රේමය නම් ජලයෙන් ජනතාවගේ මනස නහවනු ලබන අතර මාර යුද්ධයෙන් අපරාජිතව දෙව් මිනිසුන්ගෙන් පුජාවන් ලැබු, ලබන ලෝකයට සෙත සලසන සමිදුන්ගේ සදහම් පද, ධර්මය ලොව දස දෙස පැතිරේවා යනුවෙන් රචකයා කරන ප්රාර්ථනය ආලවක යක්ෂයා විසින් සම්බුදු සමිදුන් ඉදිරියේ කල ප්රකාශයට සමාන වේ.ඉන් අනතුරුව සම්බුදු සමිදුන් සරණ යාම හැම දෙනාගේම මුව තුල රැව්දේවා යන පැතුම සමගින් රචකයා ගීය අවසන් කරනු ලබන්නේද තෙරුවන් සරණ යාම සිහිපත් කරමින් ය..
ලෝක පියා සිංදේ ලොව ජනගේ
ව්යාකුල සිත්හී අන්ධකාරේ
විසිරී සෙෳම්ය කිරණ ලෝනාගේ
ඒකාලෝකේ විය ලෝකේ
අමා ශාන්තියේ සෙවනැල්ලේ
ජන මන නැහැවූ ප්රේම ජලේ
මර සටනින් අපරාජිත වූ
සුර නර පුද ලැබ පූජිත ඒ
ලෝක ශිවංකර මාහිමිගේ
ධර්මේ දස දෙස පැතිරේවා
සැම දන තුඩ තුඩ රැව් දේවා
බුද්ධං සරණං ගච්ඡාමී
සැම දන තුඩ තුඩ රැව් දේවා
බුද්ධං සරණං ගච්ඡාමී
ඉතා දිගු ගීතයක් වන ගීතය ඔබත් රස විදින්න.
ඔබෙ රාගී මන කැළබේදෝ -
අන්තර්ජාලයට ගීය ඇතුලත් කල අයට අපගේ ප්රාණාමය වේවා..
ඔබත් මේ ගීය රස විදින්න.එහි අර්ථය ඔබට වැටහෙන ලෙස අපත් සමඟ බෙදා ගන්න.අප දැක්වූ අර්ථය වැරදි අඩුපාඩු පෙන්වා දෙන්න.
ගීතයේ අවසාන කොටසින් සම්බුදු සමිදුන්ගේ ගුණ ගායනයක් කියාදෙනු ලබයි.ඒ සම්මා සම්බුදු රජාණන් වහන්සේ ලෝක ජනතාවගේ කෙලෙස්බර ව්යාකූල සිත්වල ඇති අන්ධකාරය ඉවත් කර සෞම්ය කිරණ වලින් ලෝකයාගේ සිත් ආලෝකමත් කරන ලද අතර අමා ශාන්තියෙන් සෙවනැල්ල තුළින් සහ ප්රේමය නම් ජලයෙන් ජනතාවගේ මනස නහවනු ලබන අතර මාර යුද්ධයෙන් අපරාජිතව දෙව් මිනිසුන්ගෙන් පුජාවන් ලැබු, ලබන ලෝකයට සෙත සලසන සමිදුන්ගේ සදහම් පද, ධර්මය ලොව දස දෙස පැතිරේවා යනුවෙන් රචකයා කරන ප්රාර්ථනය ආලවක යක්ෂයා විසින් සම්බුදු සමිදුන් ඉදිරියේ කල ප්රකාශයට සමාන වේ.ඉන් අනතුරුව සම්බුදු සමිදුන් සරණ යාම හැම දෙනාගේම මුව තුල රැව්දේවා යන පැතුම සමගින් රචකයා ගීය අවසන් කරනු ලබන්නේද තෙරුවන් සරණ යාම සිහිපත් කරමින් ය..
ලෝක පියා සිංදේ ලොව ජනගේ
ව්යාකුල සිත්හී අන්ධකාරේ
විසිරී සෙෳම්ය කිරණ ලෝනාගේ
ඒකාලෝකේ විය ලෝකේ
අමා ශාන්තියේ සෙවනැල්ලේ
ජන මන නැහැවූ ප්රේම ජලේ
මර සටනින් අපරාජිත වූ
සුර නර පුද ලැබ පූජිත ඒ
ලෝක ශිවංකර මාහිමිගේ
ධර්මේ දස දෙස පැතිරේවා
සැම දන තුඩ තුඩ රැව් දේවා
බුද්ධං සරණං ගච්ඡාමී
සැම දන තුඩ තුඩ රැව් දේවා
බුද්ධං සරණං ගච්ඡාමී
ඉතා දිගු ගීතයක් වන ගීතය ඔබත් රස විදින්න.
ඔබෙ රාගී මන කැළබේදෝ -
අන්තර්ජාලයට ගීය ඇතුලත් කල අයට අපගේ ප්රාණාමය වේවා..
ඔබත් මේ ගීය රස විදින්න.එහි අර්ථය ඔබට වැටහෙන ලෙස අපත් සමඟ බෙදා ගන්න.අප දැක්වූ අර්ථය වැරදි අඩුපාඩු පෙන්වා දෙන්න.
